Puls Kwidzyna > Wstępniaki

„Bądź dobrej myśli, bo po co być złej” - proszę mi wierzyć, że kilka razy dziennie spoglądam na te słowa umieszczone na kartce w miejscu mojej pracy. I rzeczywiście, coś w tym jest. Równie dobrze można powiedzieć - bądź optymistą, bo po co być pesymistą! Podobnie jak ze szklanką do połowy, czy od połowy... Różowe okulary itd. Jedno jest pewne, że nigdy nie zadowoli się wszystkich jednocześnie. Zawsze podzielimy się na tych i na tamtych (prochu nie wymyśliłam).  

Jeszcze nie czuję się na siłach, by cenzurować na własnych łamach, własnego męża - odpowiedzialnego w mieście za rozwój i realizację inwestycji. Jak tylko mogę dopytuję, wytykam czy też podpowiadam w zaciszu domowym (nie zawsze po cichu). Ktoś powie, że nie mamy nic innego do roboty, w wolnym czasie, jak myśleć o mieście... i ma rację. Ale tak właśnie jest – żyjemy tym miastem (i w nim). Dopatrujemy się zarówno tych dobrych rzeczy i widzimy... delikatnie mówiąc niedociągnięcia. Do znudzenia powtarzam, że gdybym miała czarodziejską różdżkę, to bym tylko pac, pac... i nawet zadowoliła „żądnego krwi” Olo, który zamieścił na redakcyjnej stronie komentarz do mojego „pokojowego” tekstu.

W okresie przedświątecznym (rzec by można radosnym, miłym i kolorowym) swój wstępniak dostosowałam do tego wyjątkowego klimatu. Za to „klimatyczne” Olo mnie wypunktował: drogi, parkingi, pustostany, wieża ciśnień, Straż Miejska, strefa ekonomiczna – jak sam napisał od 20 lat NIC, a dla mnie ważne są pomalowane ściany. Jasne!!! Proszę mnie jeszcze rozliczyć z ostatnich 20 lat niepowodzenia, z pogody i wyliczyć nadmiar lub brak deszczu, śniegu czy nieodpowiednią ilość promieni słonecznych.

Na chwilę obecną nie zamierzam być cenzorem, ani aktualnych zdarzeń a tym bardziej odległych. Piszę bez żadnych obciążeń własne spostrzeżenia i przemyślenia. Rozkręcam się, więc moja „rozbiegówka” jest jeszcze delikatna i wyważona. Proszę nie liczyć, że będę karabinem maszynowym o ogromnym polu rażenia... Noooo chyba, że...  

Doskonale wiemy, jakie nam cechy przypisują inni i oczywiście burzymy się z tego powodu, ale nic nie robimy w tym kierunku, by tę ocenę zmienić choć odrobinkę. Jesteśmy często zawistni i zgorzkniali. Nie lubimy zauważać małych i ładnych rzeczy, bo po co - to nuda. Lepiej chcieć duże i natychmiast. Po co mieć dobry nastój (też nuda), jak można epatować emocjami itd.

Afirmacja warta powtórzenia: „Bądź dobrej myśli, bo po co być złej”.