Puls Kwidzyna > Wstępniaki

Za nami święto naszego miasta. Cały wachlarz emocji panował przed, w trakcie i chwilę po uroczystościach. Społeczeństwo jak zwykle podzielone. Jedni dawali szansę nowej formule Dni Kwidzyna a malkontenci już skreślili na starcie powodzenie imprezy.

Od kilku miesięcy wrzało w internecie i gromy leciały na pomysłodawców, organizatorów i... wszystkich świętych, bo jak można próbować zepsuć „samograja”, który funkcjonuje od lat (z różnym powodzeniem). Miałam uliczne (przypadkowe) spotkania i rozmowy (często przekształcone w monolog pełen krytyki) z czarnowidzami. Zdarzyły się nawet telefony z obraźliwymi tekstami. Na całe szczęście docierało do mnie dużo więcej ciepłych słów i to w tonacji takiej zwykłej życzliwości. Jednym słowem działo się!  

Pamiętam Dni Kwidzyna odbywające się przed teatrem. Co roku było „kopiuj – wklej”. Każde następne ich wydanie było do siebie bardzo podobne i choć cieszyły się popularnością to spowszedniały i tylko występ gwiazdy był w stanie zrekompensować ten splin. Wówczas organizatorzy dokonali zmiany i przenieśli świętowanie na odległy stadion i tereny Miłosnej. Wtedy nie było opinii internetowych a niezadowolenie z tego faktu przekazywano z ust do ust. Również wtedy znalazły się męczydusze, dla których było za daleko, za mokro, bo „deszcze niespokojne”, które prawie zawsze towarzyszyły imprezie, gwiazdy nie te, i tym podobne i tak dalej. Porównując tamto niezadowolenie do dzisiejszego, to niebo a ziemia. Im dalej, tym gorzej z nami i z podejściem do nowych propozycji. Nie dajemy szansy, bo z góry wiemy, że będzie do niczego.  

Jednak w końcu przyszły te dni i... jak mi było miło słyszeć coraz więcej słów pochwalnych. Nawet osoby, które wcześniej z kwaśną miną wybrzydzały i nie wyobrażały sobie tego wydarzenia poza stadionem, teraz wręcz z piskiem zachwytu chwaliły wprowadzone nowości. Dla takich chwil warto żyć!