Puls Kwidzyna > Felietony

W dniu 4 lipca 2025 roku zamieściłem post na swoim profilu facebookowym, który zawierał jedynie tekst utworu muzycznego Republika. Piosenka ta, z charakterystycznym fortepianowym wstępem i ostrym riffem gitarowym, stała się ważnym elementem twórczości grupy, która w swojej działalności kreowała charakterystyczny wizerunek zespołu oparty na kontrastowym zestawieniu czerni i bieli.

Symbol biało-czarny kojarzony jest przede wszystkim z harmonią i przeciwieństwami. W filozofii chińskiej, Yin i Yang reprezentują dwie uzupełniające się, ale przeciwne siły. Zapewne Grzegorz Ciechowski inspirował się tą historią i w konsekwencji skonstruował spójną oraz przemyślaną identyfikację wizualną (charakterystyczne logo, biało-czarne kreacje, a przede wszystkim sceniczny chłód). Co ciekawe, wiele z utworów wczesnej Republiki jest dziś o wiele bardziej aktualnych niż w momencie, w którym zostały stworzone.

Dlatego wykorzystałem tekst „Białej flagi”, który pozostaje wciąż uniwersalną opowieścią o konformizmie, ale to nie tylko dlatego, ponieważ biały fragment materiału powszechnie stosowany jest jako oznaka kapitulacji lub chęci podjęcia negocjacji. Jednym słowem jest to symbol pokoju i poddania się. I na tym mógłbym zakończyć swój wywód, lecz byłbym w niezgodzie ze swoim sumieniem, gdybym nie zwrócił uwagi na jeszcze inne kwestie.

„Kapitulacja idei” nie jest pospolicie używanym zwrotem w języku polskim, ale stanowi wyraźne określenie pewnych stanów i postaw. Przykładem może być osoba porzucająca swoje marzenia lub cele, lecz może to być także partia polityczna odchodząca od swoich pierwotnych założeń, która zgodziła się na kompromis sprzeczny z jej programem. Na końcu tego wszystkiego można dostrzec człowieka przestającego wierzyć w jakąś ideę. Jednak pomimo trudności i nowych okoliczności nie wpisuję się w ten ostatni scenariusz.

„BIAŁA FLAGA” - REPUBLIKA

Gdzie oni są?

Ci wszyscy moi przyjaciele-ele-ele-ele-ele-ele

Zabrakło ich

Choć zawsze było ich niewielu-elu-elu-elu-elu-elu

Schowali się

Po różnych mrocznych instytucjach-ucjach-ucjach-ucjach-ucjach-ucjach

Pożarła ich

Galopująca prostytucja-ucja-ucja-ucja-ucja-ucja

Gdzie są moi przyjaciele

Bojownicy z tamtych lat

Zawsze było ich niewielu

Teraz jestem sam

Co to za pan

W tych kulturalnych okularach

Jak się stara ładnie siedzieć i wysławiać

Ach co za ton co za ukłon

Co za miara w każdym zdaniu

I jakie mądre przekonania-ania-ania-ania-ania-ania

Gdzie są moi przyjaciele

Bojownicy z tamtych lat

Zawsze było ich niewielu

Teraz jestem sam

Oto są oto wszyscy są

Przyjaciele moi z wielu stron

Co za pochód, co za piękny krok

Maszerują ramie w ramie wprost

I w bamboszach, w garniturach

Z pidżamami pod pachami

Z posadami, podatkami i z białymi chorągwiami

Idą tłumy ich, tłumy ich

Tłumy ich, tłumy ich

Tłumy ich, tłumy ich

Tłumy ich, tłumy ich

Gdzie oni są

Gdzie oni są

Zabrakło ich